اندوهناک ترین
نه تو می مانی و نه اندوه و نه هیچیک از مردم این آبادی ...به حباب نگران لب یک رود قسم وبه کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت . غصه هم میگذرد آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند . لحظه ها عریانند به تن لحظه خود ُ جامه اندوه نپوشان هرگز...
+ نوشته شده در جمعه نهم فروردین ۱۳۹۲ ساعت 1:50 توسط نویسنده خان (فرزاد)
|